صبح اميد
عشقت انـــــــــدر دلِ ويرانه ما منزل كرد آشنا آمــــد و بيگانـــــــــه مرا زين دل كرد
لبِ چـــــون غنچه گل بازكن و فاش بگو سرّ آن نقطه كه كـار من و دل مشكل كرد
يــــاد روى تو غم هر دو جهان از دل برد صبح امّيـــــد همه ظلمت شب باطل كرد
